Wiklina

Młode pędy niektórych gatunków wierzb. Po odpowiedniej obróbce wykorzystywane do plecienia mebli oraz innych przedmiotów użytkowych i ozdobnych. Oprócz zastosowania w plecionkarstwie, wiklina posiada odrębne przeznaczenie. Służy do regulacji rzek, a także innych prac wodnych, w celu umacniania brzegów. Używa się jej również do produkcji celulozy oraz płyt pilśniowych. Ta elastyczna roślina stwarza bardzo duże możliwości twórcom i amatorom, artystom i rzemieślnikom.

http://www.projectimportexport.com/

Kaligrafia

Sztuka starannego i zdobniczego pisma. Upowszechniona we wszystkich piśmiennych kulturach świata. Sczególnie znanymi kaligrafiami są: arabska, chińska oraz japońska. W krajach tych traktowana jest na równi z innymi dziedzinami sztuki. W Polsce aż do roku 1960 była przedmiotem nauczania początkowego. Dziś ustąpiła miejsca pismu komputerowemu. Kaligrafia to nie tylko odręcznie nakreślone litery. Szkoła artystycznego piśmiennictwa kształtuje charakter, ćwiczy cierpliwość, uczy głębiej dotykać słów.


Polecamy książkę ,, Pasażerka ciszy,, Fabienne Verdier
Nota wydawnictwa:
,,To nie tylko autobiografia. To także subterlna opowieść o rozwoju duchowym i wstrząsajacy reportaż z pomaoistowskich Chin

art-is-everywhere.blogspot.com
http://www.fabienneverdier.com/

http://www.budgettrouble.com/

Maski

Misterne przedmioty do osłony twarzy. Znane i stosowane przez ludzkość od tysiącleci. Już w paleolicie wykorzystywano je do wytwarzania aury tajemniczości. Początkowo masek używano w celach magicznych lub obrzędowych. Zazwyczaj zakładali je szamani, wróżbici, wodzowie plemion lub wojownicy. W starożytnym Egipcie stosowano maski pośmiertne - były precyzyjnymi portretami zmarłych. Dziś są symbolem karnawałowego szaleństwa. Każdy może nosić maskę.

http://www.paper-cut-project.com/

http://masquerademagic.co.uk/

http://www.flickr.com/

Decoupage

Sposób ozdabiania powierzchni papierowymi wzorami. W Chinach znany był już na początku XII wieku. Uważa się jednak, że technika decoupag’e przybyła do Chin ze Wschodniej Syberii, gdzie wyciętymi postaciami i dekoracjami zdobiono grobowce. Dziś wykorzystywany jest najczęściej do upiększania mebli. Polega na naklejaniu zdobień i pokrywaniu ich wieloma warstwami lakieru. Dzięki nim, papierowa aplikacja pozornie wtapia się w drewno

Decupage- wielkanoc

http://www.marthastewart.com/

 http://www.flickr.com/photos/myemla

Technika pergaminowa

Kiedy w czasach starożytnych, w wyniku wojen, wstrzymano dostawy surowych składników potrzebnych do produkcji papirusu, konieczne stało się znalezienie alternatywy.

W tureckim mieście Bergama (po łacinie - Pergamum) odkryto, że specjalnie spreparowane skóry świni i antylopy, są dobrym rozwiązaniem wobec niedostatku papirusu. Ten nowy materiał został nazwany particaminum, a stąd wywodzi się słowo pergamin.

W XIV i XV wieku w Europie, pergamin był stopniowo zastępowany przez papier, a produkcja papieru stawała się coraz bardziej powszechna.
Pergamin był jednak  nadal używany do malowania małych, świętych obrazków, a sztuka 'koronkowego' pergaminu pochodzi z Afryki Południowej.
.
http://www.flickr.com/

Papier mache

Papier-maché to masa papierowa dająca się formować, twardniejąca po wysuszeniu. Mas ę robi się  z rozdrobnionego i rozmiękczonego w wodzie papieru (makulatury) z dodatkiem substancji wiążących: kleju, gipsu, krochmalu,  oraz uszlachetniających: kredy, barwników i konserwujących. Masę nakłada się niezbyt grubą warstwą na uprzednio przygotowaną formę i pozostawia do wyschnięcia.

www.apartmenttherapy.com/ny/lighting/papiermch-party-lights

http://www.dt-go.com/

Papier czerpany

Całkowicie naturalny, wyglądem przypominający tkaninę. Wynaleziony w 105 roku w Chinach. Od XI wieku produkowany także w Europie. Jednak z chwilą pojawienia się maszyny papierniczej, wytwórczość papieru czerpanego na Starym Kontynencie regularnie zmniejszała się. Współcześnie papier czerpie się głównie ze względów artystycznych. Początkowo do jego produkcji używano krzewów i drzew morwowych oraz konopii. Stopniowo zaczęto stosować inne surowce: len, słoma ryżowa, łodygi bambusa. Dziś lista roślin, które przeobrażają się w kartkę papieru, jest niemal nieograniczona...

http://www.etsy.com/shop/parallelbotany?page=1

Dot-painting

Malarstwo kropkowe warsztaty Dot Painting

Sama technika jest prosta, lecz daje naprawdę niesamowite efekty. Nie wymaga specjalnych uzdolnień plastycznych. Wszystko zależy od wyobraźni albo improwizacji autorów.
Realizacji prac malarskich będą towarzyszyć odwołania do mitologii aborygenów i różnych aspektów ich kultury.
Co można wyczarować z kropek?
Bajeczny, wielobarwny obraz, który uraczy swym pięknem niejedną ścianę
Oazę refleksji oraz mistycyzmu - wytchnienie dla ciała i duszy
Niezapomniane chwile, podczas których dostrzeżesz w sobie ukryte
dotąd pokłady talentu i wyobraźni
Krainę mitologicznych syboli oraz egzotycznych przestrzeni i zwierząt
Co tylko zapragniesz...

Kiedy: 28 marca
Godzina: 17:30
Gdzie: centrum stolicy
Ul. Nowogrodzka 25 dom33

Koszt: 110 zł
Warsztaty trwają ok. 3 godziny
Obowiazują wcześniejsze zapisy
biuro@szumimi.pl
tel. 724 54 90 09
Liczba miejsc jest ograniczona
Zapraszamy serdecznie!

Malarstwo kropokowe, dziedzictwo australijskich Aborygenów. Zwane jest sztuką pustyni, gdyż jego forma wywodzi się z pradawnych rysunków i mozaiki na piasku. Dot - painting czerpie także z tradycji malowania na ciele, skałach i przedmiotach sakralnych. Stawianie tysięcy pojedynczych punktów, które w efekcie tworzą spójną całość było formą modlitwy, wymagającą cierpliwości oraz skupienia. Malarstwo kropokowe posiada właściwości terapeutyczne - uspokaja, wycisza i odpręża. Przenosi w świat magii.

http://www.aboriginalartstore.com.au/aboriginal-art/corporate/

http://www.nma.gov.au/events/index.html

Carving

Sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach, rozwijająca się na pograniczu plastyki i gastronomii. Ojczyzną dekorowania stołów jadalnymi rzeźbami są kraje Dalekiego Wschodu, a w szczególności Tajlandia. Tam też carving zdobył miano dziedzictwa narodowego i został włączony w program zajęć szkolnych. Słowo „carving“ pochodzi jednak z języka angielskiego, a oznacza cięcie, wycinanie i rzeźbienie. http://www.carvinginstitute.com/SoapGallery1.html

Zdobienie ceramicznych naczyń

Prastary sposób upiększania mis, kielichów, garnków oraz innych naczyń użytkowych i ozdobnych. Pierwsze ślady garncarstwa pochodzą z okresu neolitu. Już człowiek pierwotny wypalał w ogniu swoje naczynia, a następnie je zdobił. Dawniej do malowania ceramiki używano angoby (glinki), najczęściej białej. Dziś paleta barw jest nieograniczona.
http://www.littleflowerdesigns.com/

Diana Fait

Lepienie z gliny

Pierwsza znana człowiekowi metoda wyrobu ceramiki. Pozwala na tworzenie naczyń przy współpracy rąk, umysłu oraz plastycznej skały osadowej. Wyrzeźbione przedmioty w celu utwardzenia wypalane są w temperaturze ok. 1000 °C. Glina jest tworzywem zaskakującym. Błotnistą mazią, która pod wpływem dotyku, zmienia swoje oblicze.
Rae Dun

Prace Ani Kasten






Raku

Technika Raku - wypalanie ceramiki w niekontrolowanej temperaturze w "żywym" ogniu, często w warunkach naturalnych (np. na ognisku w wykopanej jamie).

Klasyczne raku pochodzi z Japonii (XVII wiek), gdzie wykonywano tym sposobem czarki służące do ceremonii picia herbaty. Słynny był ośrodek blisko Kioto, gdzie od XVI wieku wytwarzano najsłynniejsze na wyspach czarki do herbaty.

Rozpalone do czerwoności naczynia (temperatura 900- 1150 stopni Celsjusza) wyciąga się z ognia specjalnymi szczypcami. Następnie poddaje się je redukcji w materiale redukcyjnym np. w wodzie, trocinach czy trawie. Wszystkie te sposoby pozostawiają ślady na naczyniach w postaci odcisków narzędzi, trawy, liści. Szkliwa stosowane do raku mogą zawierać domieszki tlenków metali, co daje bardzo ciekawe mieniące efekty kolorystyczne podczas szkliwienia.

.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
Fabienne L hostig